W dniach od 27 do 31 maja br. w Brandenburgii (Niemcy) odbyła się konferencja naukowa, poświęcona nadrzewnej populacji sokoła wędrownego w Europie, pod tytułem „Udane zakończenie projektu reintrodukcji nadrzewnej populacji sokoła wędrownego na leśnych nizinach Europy Środkowej”.
„Gniazdo Sokolników” reprezentował Paweł Wieland, który wraz z dr Güntherem Trommerem przedstawił referat pt.: „Historyczny rozwój populacji sokoła wędrownego w Polsce i bieżące problemy osiedlania się reintrodukowanych sokołów wędrownych w środowisku leśnym.”

Omówiono dotychczasowy dorobek w reintrodukcji i obserwacjach sokoła wędrownego w Polsce oraz zaprezentowano wyniki obserwacji sokołów w lasach, m.in. odkrycie przez P. Wielanda starego gniazda kruka, pod którym w br. znaleziono (pochodzące z zeszłego roku) liczne obrączki gołębi pocztowych, wypluwki oraz zrzucone pióra dorosłego sokoła wędrownego. Kilkaset metrów dalej zlokalizowano miejsce, w którym w ubiegłym roku regularnie przebywała dorosła samica sokoła wędrownego, co ustalono na podstawie zrzuconych piór oraz resztek po ofiarach (obrączki, wypluwki, kości gołębi). W roku bieżącym znalezione gniazdo nie zostało zajęte, jednak w kompleksie leśnym obserwowano dorosłe sokoły wędrowne.
Polska populacja sokoła wędrownego została odbudowana przede wszystkim dzięki wysiłkom sokolników zrzeszonych w „Gnieździe Sokolników”. Należy dołożyć wszelkich starań, aby stwierdzić pierwszy lęg nadrzewny, który stanie się uwieńczeniem naszej wieloletniej pracy na rzecz sokoła wędrownego.
O randze konferencji świadczy m.in. obecność wielu autorytetów w temacie sokoła wędrownego: prof. Christan Saar (Niemcy), prof. Wolfgang Kirmse (Niemcy), prof. Tom Cade (USA), a także wielu innych znakomitych znawców sokoła. Podczas konferencji odbyły się wyjazdy w rewiry lęgowe sokołów, przeprowadzono obrączkowanie młodych, a wśród resztek ofiar sokołów, w gnieździe znaleziono m.in. obrączki polskich gołębi pocztowych. W jednym z rewirów stwierdzono liczne pióra (oskub) dorosłego sokoła wędrownego – prawdopodobnie próbował zająć miejsce któregoś z ptaków terytorialnych i w walce z nim został ranny, a nie mogąc latać stał się ofiarą lisa. Inną ciekawostką jest fakt sparowania się jednego samca z dwoma samicami i wyprowadzania przez nie w swoich gniazdach udanych lęgów.
Obecnie niemiecka populacja sokoła wędrownego (naskalna, naziemna(!) i nadrzewna) liczy ok. 1100 par, z czego nadrzewna 32 pary lęgowe. Z tego powodu postanowiono zakończyć projekt reintrodukcji nadrzewnych, uznając powstałą populację nadrzewną za zdolną do utrzymania i samodzielnego powiększania tego ekotypu.

Paweł Wieland